Familie geschiedenis

 

 

Voor nadere informatie kunt u bericht sturen via deze link

NB  Binnenkort wordt onderstaande tekst bijgewerkt met de nieuwste gegevens

De Vlaamse-, Nederlandse-, en Amerikaanse Van den Ameele’s.

INLEIDING

 

Terugkijkend op bijna 5 eeuwen familie geschiedenis van “mijn” Van den Ameele genealogie ben ik tot de koptekst gekomen van
De Vlaamse-, Nederlandse- en Amerikaanse Van den Ameele’s-.
Ruwweg zou men kunnen stellen dat de geschiedenis van de beschreven Van den Ameele’s in drie tijdsperiodes opgesplitst kan worden.

 

– De Vlaamse periode van 1525 – 1700
– De Nederlandse periode van 1695 – heden
– De Amerikaanse periode van 1844 – heden

Alle 3 deze periodes komen in het navolgende artikel aan bod hoewel de volgorde niet geheel chronologisch is.
Het leek me logisch eerst algemene informatie te geven over het geslacht Van den Ameele en om tot slot van het artikel enkele wetenswaardigheden over het recente verleden te benoemen.Bij de algemene informatie ben ik begonnen bij Christiaan van den Ameele die met zijn gezin van Vlaanderen naar Nederland emigreerde. Christiaan vormt in feite een scharnierpunt
in deze familiegeschiedenis. De Vlaamse periode werd afgesloten en tegelijkertijd begon de Nederlandse periode.
Bij de Nederlandse periode ligt het zwaartepunt op West Zeeuws-Vlaanderen omdat daar de meeste familieleden woonden. Vandaar
Drie eeuwen Van den Ameele’s in West Zeeuws-Vlaanderen”.
In het Amerikaanse deel wordt de nadruk gelegd op Wayne County omdat aanvankelijk verreweg de meeste familieleden zich daar vestigden. Vandaar “Onze Ameele voorouders en Wayne County NY”.Omdat de nakomelingen van de reeds genoemde Christiaan beschreven zijn in het familieboek leek het me vanzelfsprekend om ook wat te vermelden over zijn voorouders en de streek waar ze woonden.
Vandaar het hoofdstuk “De streek rondom Poperinge voor 1700”.
Zo eindigt het artikel anno 2011 met de oorsprong van deze familiegeschiedenis die begon in 1525.ALGEMENE INFORMATIEIn het jaar 1640 werd te Reningelst (Vlaanderen) Christiaan van den Ameele geboren als zoon van
Christiaan van den Ameele en Jacquimine De Honghere.
Christiaan overleed te Sint Anna ter Muiden (Nederland) in het jaar 1730.
Enkele jaren na Christiaan’s geboorte werd te Vlamertinge (Vlaanderen) Maaiken Halfmaerte geboren als dochter van
Livien Halfmaerte en Jacquimine De Puijdt.
Maaiken overleed te Sint Anna ter Muiden en is aldaar begraven op 10 april 1703.Het echtpaar trouwde te Reningelst op 27 juli 1669. Hun huwelijk is vermeld in de poortersboeken van de stad Ieper (Vlaanderen) als volgt:Chrétien van den Ameele fils de Chrétien ex Reningelst bourgois d’Ypre épousa à Reningelst le 27.07.1669 avec Mayken Halfmaerte fille de Livin ex Vlaemertinghe bourgois d’ypre.(Christiaan van den Ameele zoon van Christiaan ex Reningelst burger van Ieper huwde te Reningelst de 27e juli 1669 met Maaiken Halfmaerte dochter van Levien ex
Vlamertinge burger van Ieper)
Het echtpaar kreeg negen kinderen, 3 zonen en 6 dochters. Alle kinderen werden gedoopt in de Rooms Katholieke Sint Jan’s kerk te Poperinge (Vlaanderen).
De zonen heetten Christiaan jr., geboren in 1673, Jan, geboren in 1677 en
Romanus die in 1681 geboren werd. Zij zijn directe nakomelingen van
Abel van den Ameele die rond 1525 geboren werd en te Poperinge woonde.
De familie Van den Ameele had in Poperinge nogal nauwe banden met de Sint Jan’s parochie. De familie was redelijk welvarend en bezat in die streek landerijen en diverse andere eigendommen.
Twee van de dochters overleden jong. In 1695 emigreerde het echtpaar met de zeven overgebleven kinderen naar Sint Anna ter Muiden in Nederland.
In Sint Anna ter Muiden beleden de familieleden gelijk de Protestantse godsdienst zodat de reden van hun verhuizing mogelijk van religieuze aard was. De eerste generaties waren nauw betrokken
bij het kerkelijk leven, als ouderlingen, diakenen, voorzanger, thresourier en verantwoordelijk voor de kerkelijke administratie.
Vele generaties lang bleef de familie Protestant en wel lidmaten van de Hervormde kerk. Pas laat in de twintigste eeuw kwam hierin verandering en ontstond er een grotere diversiteit op religieus
gebied wat zowel voor de Nederlandse als voor de later naar Amerika doorgeëmigreerde familieleden betreft.
Ook op maatschappelijk terrein waren ze actief in Sint Anna ter Muiden want kinderen en kleinkinderen van het geëmigreerde echtpaar werden burgemeester,
Romanus *1681, enige andere werden schepen
van het stadje Sint Anna en ook onderwijzer.Vrij snel na aankomst in Sint Anna ter Muiden hebben diverse leden van de familie zich in naburige dorpen in West Zeeuws-Vlaanderen gevestigd en weer later hebben de familieleden zich
verspreid over Nederland. Enkelen vestigden zich veel later ook in verschillende Europese landen o.m. in België, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg. In de tweede helft van de negentiende
eeuw zijn er veel Van den Ameele’s vanuit West Zeeuws-Vlaanderen naar de Verenigde Staten van Amerika geëmigreerd, vooral naar Wayne County in het noorden van de staat New York en verder naar Wisconsin,
New Jersey en Oregon. De eersten waagden de moeilijke tocht over de Atlantische Oceaan naar het land van belofte met de onbegrensde mogelijkheden in 1844.
Aan het begin de twintigste eeuw vertrokken er nog enkelen naar de staat New York en naar de staat New Jersey. De laatsten in 1925. De afstammelingen van de emigranten hebben zich inmiddels
over vele staten in Amerika verspreid.
In enkele Afrikaanse en Aziatische landen, waaronder het voormalig Nederlands Indië, woonden er eveneens Van den Ameele’s.
Van Christiaan van den Ameele jr. zijn er geen nakomelingen naar Amerika geëmigreerd. Van
Jan van den Ameele wonen veruit de meeste nakomelingen in Amerika:
de Ameele’s, Kehler-Ameele’s, O’Meals,
VanderMalle’s en VanderMallie’s, met concentraties in het noorden van de Staten New York en Oregon. De nazaten van
Romanus van den Ameele in Amerika, de Van Den Ameele’s, wonen hoofdzakelijk in de
Staten Connecticut, New Jersey en New York.
Een nazaat van Romanus emigreerde eind vorige eeuw nog naar Canada.In Nederland is de familienaam steeds Van den Ameele gebleven. In de VS daarentegen zijn er diverse wijzigingen van de naam ingevoerd. Er ontstonden daar enkele takken
Ameele met totaal verschillende
uitspraken vanwege de klemtoon en zonder de voorvoegsels –van den-. We hebben daar ook de naamswijzigingen in Kehler-Ameele, O’Meal,
(nakomelingen van Johannes van den Ameele *1842 te Nieuwvliet), VanderMallie, VanderMalle,
Vander Malle (nakomelingen van Jannis van den Ameele *1869 en
Pieter van den Ameele *1876, beiden afkomstig uit Sint Anna ter Muiden) en de originele naam Van Den Ameele.
Voor deze naamswijzigingen zijn er verschillende theoriën die echter niet met zekerheid vast te stellen zijn. Het verdwijnen van de voorvoegsels –van den– zou kunnen duiden op de
zakelijkheid in het Amerika van destijds. O’Meal en VanderMallie zou een gevolg kunnen zijn van de Amerikaanse uitspraak met als gevolg de fonetische schrijfwijze. Dikwijls
nam men het ook niet zo nauw wat het schrijven betreft of men beheerste de kunst van het schrijven onvoldoende.
Ook doen geruchten de ronde dat vanwege familiaire onenigheid de naam weer gewijzigd werd van VanderMallie in Vander Malle.
Vanwege de naamswijzigingen was het voor menigeen in Amerika zeer verrassend om te ontdekken dat mensen die, bij wijze van spreken bij elkaar om de hoek woonden, achterneven of achternichten
van elkaar bleken te zijn. Een andere verrassing naar aanleiding van mijn onderzoek was dat 63 jaar na haar huwelijk een O’Meal ontdekte dat de koordirigent en de organiste bij haar
huwelijksdienst familie van haar waren. Ze heetten Ameele.
Omtrent de oorspronkelijke herkomst van de familienaam Van den Ameele heb ik niets met zekerheid kunnen vaststellen. Wel dat de naam in het begin van de dertiende eeuw
al in verschillende variaties voorkwam. Ik volsta met het noemen van de vertaling en fonetische schrijfwijze in het Vlaams van het Franse
Duhamel.DRIE EEUWEN VAN DEN AMEELE’s IN WEST ZEEUWS – VLAANDERENWest Zeeuws-Vlaanderen, ook wel het landje van Cadzand genoemd, is een streek waar zich van oudsher veel immigranten vestigden. Zo ook de
Van den Ameele’s. Velen kwamen erheen
vanwege geloofsredenen: de Hugenoten uit Frankrijk, de Salzburgers uit Oostenrijk en Doopsgezinden, maar daarnaast ook Rooms Katholieken uit Vlaanderen. De grootste groep die zich hier
vestigde was die van Protestanten uit Vlaanderen. Ook bleven hier militairen achter na hun diensttijd en bouwden een burgerbestaan op; militairen uit Duitsland, Schotland en Zwitserland.
Voorts schippers en handelaren uit Holland en boeren uit andere delen van de provincie Zeeland. West Zeeuws-Vlaanderen werd dus een vestigingsplaats voor mensen uit allerlei streken en
met verschillende godsdienstige overtuigingen. Naast de religieuze motieven voor de Protestantse Vlamingen speelden economische motieven ook een rol. Vlaanderen was dichter bevolkt en de
grond minder vruchtbaar dan de grond in West Zeeuws-Vlaanderen, wat de bevolking hier wat welvarender maakte.
Zoals ik eerder opmerkte waren de motieven voor het echtpaar Christiaan van
den Ameele
en Maaike Halfmaerte om in 1695 te verhuizen hoogstwaarschijnlijk van religieuze aard.De Van den Ameele’s die naar de Verenigde Staten van Amerika emigreerden, maakten deel uit van de zogenaamde tweede emigratiegolf, die omstreeks 1840 begon. Na de Eerste Wereldoorlog
verminderde de emigratie sterk. Gedurende de periode van zo’n kleine eeuw vanaf omstreeks 1840 vertrokken er ongeveer 15.000 mensen, beduidend meer dan uit andere streken in Nederland.
De voornaamste redenen voor emigratie waren de slechte economische omstandigheden en geloofsredenen. De leden, die zich afscheidden van de Protestanten van de Nederduits Gereformeerde
kerk, voelden zich belemmerd in hun godsdienstvrijheid. De meerderheid echter vertrok om economische redenen. West Zeeuws-Vlaanderen was een sterk agrarisch gebied. De zomer van 1845 was
erg nat waardoor er een aardappelziekte uitbrak. In de jaren 1845 en 1846 vielen de graanoogsten tegen, waardoor de graanprijs erg hoog opliep. De aardappel was volksvoedsel nummer één
voor de arbeiders en door de landbouwcrisis waren de lonen laag. Hoewel de Van den Ameele’s kerkelijk betrokken waren, was de reden voor degenen die besloten naar Amerika te vertrekken,
hoofdzakelijk gebaseerd op hun economische positie. Het was een groep van eerlijke, hardwerkende arbeiders, die hun vak verstond en die het geluk hoopte te beproeven in het verre Amerika,
mede daartoe aangespoord door familieleden die al in Amerika woonden en de situatie aldaar mooi voorspiegelden. De Van den Ameele’s, die naar Amerika getrokken zijn, zijn in hun verwachtingen
niet teleurgesteld en dus geslaagd in hun onderneming. Geconstateerd kan worden dat hun nazaten vrijwel allen een goede positie in de tegenwoordige Amerikaanse samenleving veroverd hebben.Onze vele voorouders die naar Amerika emigreerden, vertrokken per boot vanuit Rotterdam of vanuit Antwerpen in België. Ze waren afkomstig uit: Cadzand, Nieuwvliet, Retranchement, Sint Anna ter Muiden,
Sluis, Zuidzande en Middelburg.De eerste voorouders die naar Amerika emigreerden, en wel vanuit Cadzand in 1844, waren Johannes van den Ameele *1795 met zijn gezin. De laatsten, in
1925, waren Abraham van den Ameele *1898 met zijn gezin.
Het gezin van Janna van den Ameele *1864, gehuwd met Johannes Luteyn, emigreerde in 1904 maar kwam in 1912 naar Nederland terug vanwege Janna’s heimwee.Sedert de vestiging van het gezin van Christiaan van den Ameele in Sint Anna ter Muiden in 1695, hebben in dit pittoreske dorp steeds veel
Van den Ameele’s gewoond en zijn er velen op het eeuwen oude
kerkhof bij de bijzondere kerk begraven. Eigenlijk een zware vierkante torenstomp wat het restant is van een 14e eeuwse gotische kruiskerk.
Vele honderden familieleden woonden de laatste drie eeuwen
in West Zeeuws-Vlaanderen. De laatste in Sint Anna woonachtige Van den Ameele overleed in 1993.
In West Zeeuws-Vlaanderen, dit mooie landje apart, met wijde luchten, dozijnen kreken, zilte aromen en
kilometers dijken met knotwilgen, wonen er ultimo 2010 nog slechts 12 mensen met de familienaam Van den Ameele en 7 in Oost Zeeuws-Vlaanderen. In Aardenburg (1), Breskens (2), Cadzand (1),
Hoofdplaat (1), Oostburg (7) en in Terneuzen (7).

ONZE AMEELE VOOROUDERS EN WAYNE COUNTY NY

De emigratie van Nederlanders naar dit gebied in het noorden van de staat New York begon al in het begin van de zeventiende eeuw. Tot 1840 was de immigratie van Europeanen zeer gering.
De grote toevloed begon rond 1845. De eerste Nederlandse Van den Ameele, Johannes, geboren in 1795 emigreerde in 1844 vanuit de landstreek West Zeeuws-Vlaanderen
in de provincie Zeeland, met zijn gezin naar de Verenigde Staten van Amerika. De laatste Van den Ameele emigrant was Abraham, geboren in 1898,
die met zijn gezin de overtocht waagde naar het land van belofte in 1925. Veel van de emigranten uit West Zeeuws-Vlaanderen vestigden zich in Wayne County in de staat New York. Sommigen
trokken door naar Wisconsin, Michigan en Oregon. Ook uit andere delen van de VS kwamen er mensen naar Wayne County, onder meer uit het zuiden van het land. De mensen die zich in Wayne
County vestigden kwamen vrijwel allen uit Nederland en nauwelijks uit andere Europese landen. In Wayne County maakten de West Zeeuws-Vlamingen 80% van de bevolking uit. Thans kom je in
dit gebied nog erg veel familienamen tegen die ook nu nog voorkomen in West Zeeuws-Vlaanderen. Behalve in de kleinere woonoorden in deze streek vestigden zich ook emigranten in de stad Rochester.
Omdat later menigeen per boot via Ellis Island Amerika binnenkwam, kozen sommigen ook voor de Staat New Jersey.

Het oversteken van de Atlantische Oceaan was een flinke onderneming en dikwijls een grote beproeving, zeker in de vroegere jaren. De accommodaties en algemene voorzieningen op de meeste
schepen waren minimaal. Emigranten die vanuit Nederland vertrokken, moesten vaak zelf hun proviand aan boord meenemen voor de overtocht die vier tot zes weken duurde.

De voornaamste reden van onze voorouders om naar Amerika te verhuizen was de slechte economische situatie in met name de landbouwsector. Er was een surplus aan arbeidskrachten zodat
de lonen laag waren. Ze zochten een betere toekomst voor hun nakomelingen. Hun landgenoten die er al woonden spoorden de mensen aan om ook te komen omdat de algemene levensomstandigheden
er beter waren en er betere kansen waren voor de toekomst dan waarin ze in hun thuisland verkeerden.

De boeren en arbeiders arriveerden met weinig geld. Ze werkten eerst voor een boer en tevens gedeeltelijk zelfstandig op wat gepacht land. Ze werkten erg hard en verstonden hun vak goed.
Ze waren gewend om hard te werken. Ze zetten als het ware hun voet tussen de deur om wat te bereiken. Men nam risico’s. Al vrij snel verkregen ze zelf land in eigendom door hun ijver. Ze
hadden de wind economisch wat mee omdat ze op het juiste moment arriveerden. Het land was vrij goedkoop, slechts 25 dollarcent per acre.

De landbouwgrond was zeer vruchtbaar: de zogenaamde muck. Problemen ondervonden ze natuurlijk ook. Het graan dat verbouwd werd kon niet altijd verkocht worden waardoor het
stro in de winter gebruikt werd als brandstof om de huizen te verwarmen. Naast het werk in de landbouw, het verbouwen van graan, werd er ook veel aan fruitteelt gedaan. Er zijn daar ook nu
nog veel boomgaarden met bijbehorende industrie.

Later vonden velen werk bij de Kodak fabrieken bij Rochester en natuurlijk ook in diverse andere beroepen.
Er kwamen in Wayne County bijna enkel Protestanten. Rooms Katholieken waren een uitzondering. In 1927 woonden er bijvoorbeeld in Williamson 204 Protestante Nederlandse families en drie Rooms
Katholieke. Gemengde huwelijken waren geen probleem. Sinds 1816 was er in East Williamson, voorheen Pickleville, een Presbyteriaanse kerk en in 1851 werd de eerste Hervormde kerk gesticht.
De gemeente telde toen reeds 104 leden, voornamelijk afkomstig uit West Zeeuws-Vlaanderen. Voor die tijd kerkte men in de school. Spoedig daarna werden er ook Hervormde gemeenten gesticht
in Ontario (1884), Marion, Palmyra, Newark en Pultneyville. Enkele jaren later werd er een gebouw aan de Furnaceville Road als kerk in gebruik genomen. Enkele Ameele’s waren nauw betrokken
bij het tot stand komen van de kerkelijke gemeentes. Men gaf de voorkeur aan kerkdiensten in de Nederlandse taal. Het was lang niet altijd makkelijk om tot de vorming van een eigen Hervormde
gemeente te komen.

Abraham Ameele *1879, Josiah Ameele *1878 en
Susanna Ameele-Johnson waren langer dan 50 jaar lid van dezelfde kerkelijke gemeente.
Peter Ameele was een van de eerste ouderlingen in Ontario en mede onder leiding van Abraham Ameele, die
ook ouderling was, werd er een kerkgebouw gesticht aan
de Furnaceville Road.
Vroeger, maar ook zeker nu nog speelt de kerk een belangrijke rol in het leven van de nakomelingen van de emigranten die inmiddels lidmaten zijn van diverse verschillende kerkgenootschappen.

De nakomelingen van de emigranten zijn zich nog allen bewust van hun Nederlandse wortels wat op diverse terreinen tot uitdrukking komt. In de spreektaal te Wayne County worden er nog meerdere
woorden gebruikt die afkomstig zijn uit het West Zeeuws-Vlaamse dialect zoals sùssizzen, dûtse slao, slao deumekaore en preiprol.

NEW JERSEY

In het begin van de twintigste eeuw emigreerden er nog enkele Van den Ameele’s naar New Jersey. Het waren
Hendrik van den Ameele *1880 en zijn gezin. In die tijd arriveerden de mensen in de Verenigde Staten via Ellis Eiland en vandaar was het niet ver weg naar New Jersey. Van de
familieleden die zich in die streek vestigden is de familienaam Van Den Ameele gebleven. Ze wonen thans in de grensregio van de staten New Jersey, Connecticut en het zuidoosten van
New York.
Al in de achttiende eeuw werden er ook diverse Nederlands Hervormde gemeenten gesticht in de staat New Jersey; Bergen (nu Jersey City), Hackensack, Schraalenburgh, Acquackanonk
(nu Passaic), Horseneck (nu Fairfield), Pompton Plains en Montville. In Paterson en omgeving bood de industrie voornamelijk werkgelegenheid.

DE STREEK RONDOM POPERINGE VOOR 1700

Deze familiekroniek kan niet bestaan zonder het begrip -Vlaanderen- daarin eventjes toe te lichten. Een familiegeschiedenis die haar wortels heeft in de drie delen waaruit Vlaanderen vandaag
bestaat. Vanaf het einde van de 9e eeuw tot aan het einde van de 18e eeuw was Vlaanderen een graafschap dat onderverdeeld was in Kroon-Vlaanderen en Rijks-Vlaanderen. Voor deze kroniek is het
belangrijkst het Kroongebied dat gelegen was tussen de Noordzee en de rivier de Schelde. Het omvatte Vlaams-, Waals-, en Zeeuws-Vlaanderen. Tot het gebied van Waals-Vlaanderen behoorden de kasselrijen
van Rijssel (Lille), Dowaai en Ochies. Vlaams-Vlaanderen omvatte onder meer: het Vrije van Brugge en de kasselrijen van het Oudburg Gent, Oudenaarde, Kortrijk, Ieper, Belle, (Bailleul), Kassel
(Mont Cassel), Burburg (Bourbourg), Bergen (Bergues Saint Winoks) en Veurne.

Door het Verdrag van Utrecht 1713, gingen Waals-Vlaanderen en het gebied tussen de rivier de AA en de westgrens van het huidige West-Vlaanderen voorgoed over in Franse handen. Na de
onafhankelijkheid van België in 1830 voltrok zich aan de andere zijde van Vlaanderen een gelijkaardig feit en ging Zeeuws-Vlaanderen definitief over in het koninkrijk der Nederlanden. Sindsdien is
Vlaanderen een land dat verspreid ligt over drie verschillende naties.In dit verscheurde en turbulente landje vol met politieke en religieuze intriges, machtswisselingen en bezettingen, voltrok zich
gedurende vele eeuwen de familiegeschiedenis van de familie Van den Ameele. Het is in dit historisch Vlaanderen waar ontelbare dragers van die naam leefden, werkten en ook begraven werden.

Na het lezen en bestuderen van een ontelbare hoeveelheid archiefstukken in zowel stedelijke, provinciale als rijksarchieven bleek dat het verspreidingsgebied van onze familienaam zich vooral
concentreerde in de streek tussen Veurne, Ieper, Poperinge (thans België) en Kassel (Mont Cassel) en Belle (Bailleul), thans Frankrijk. De vele voorouders van de verre nazaten die momenteel in
West Zeeuws-Vlaanderen wonen, kwamen in hoge concentraties voor voornamelijk in de streek om Poperinge met als centrumgemeenten zij die vielen onder de “Generaliteit der acht parochiën”. Onder het
Oud Regime was Reningelst één van die acht en maakte deel uit van de kasselrij Veurne, die de stad Veurne als hoofdplaats had. De acht parochies vormden een wezenlijk deel van de Ambachten van Veurne.
Veurne-Ambacht of kasselrij Veurne bestond uit:

 

1. 42 parochies, verdeeld in Noord- en Zuidvierschaar.
2. De acht parochies t.w. Elverdinge, Loker, Noordschote, Reningelst, Watou, Vlamertinge, Woesten en Zuidschote.
3. De lenen, achterlenen en heerlijkheden van: ‘t Vrije van Rijsels, Nieucapelle, t’Vrije, Deken ende Capittels van St. Omaars in Alveringhem, ’t Hofland van Cassele, bestreckende in
Oost- ende West-Vleteren, Berckele, ’t Vrije van de Vrouwe van Meesene te Elsendamme, de heerlickhede van den Noordt ende Zuyt-Vlierschare in Crombeecke ende Stavele, Zwynlandt (strekte zich uit over
delen van Proven, Krombeke, Watou en Westvleteren), Coppernolle, de heerlickhede van de Tempeliers, de heerlickhede van Diephezeele, toebehorende ’t Clooster van Eversam in Crombeke, de heerlickhedde
van den Couthove, ’t Vrije laetschap van Reninghe en ’t Hofland in Reninghe

De St. Jans kerk te Poperinge, waarin veel van onze Vlaamse Van den Ameele voorouders gedoopt zijn, dateert van het eind van de 13e eeuw. Het is uiteraard een monument en de laatste restauratie
vond plaats van 1973 – 1983. Zowel het exterieur, de stijl is overwegend gotisch, als het interieur van de kerk zijn zeer de moeite waard om te bezichtigen. Er zijn o.m. gebrandschilderde ramen en veel
fraai houtsnijwerk te bewonderen. Er is een grafmonument voor Francoise van den Ameele, die in 1750 in de kerk begraven werd. Ook in de Sint Bertijnskerk te Poperinge werden voorouders
begraven.Niet enkel Poperinge maar ook Reningelst is een belangrijk dorp in de Van den Ameele familie geschiedenis.
Christiaan van den Ameele, aan wiens naam het familieboek de titel te danken heeft, huwde op 27 juli 1669 te Reningelst met
Maaiken Halfmaerte. Rondom Reningelst treffen we nog steeds een agrarisch en landelijk gebied aan. Er wordt o.m. hoppe verbouwd. Het oude dorp wordt op het einde van de 8e eeuw al
genoemd. Tussen de 12e en de 16e eeuw bloeide er de lakenindustrie.Het was in dit gebied, thans noordwest Frankrijk en zuidwest België, waar vele generaties van Christiaan-, Jan– en Romanus van den Ameele‘s
voorouders woonden en werkten en vanwaar hun ouders Christiaan en Maaiken met hun 7 kinderen emigreerden naar Sint Anna ter Muiden in 1695.En opnieuw emigreerden er voorouders. Ongeveer 2 eeuwen na 1695, vertrokken er veel nakomelingen van
Christiaan en Maaiken’s zonen, Jan– en Romanus van den Ameele, vanuit Nederland naar de Verenigde Staten van Amerika.RECENTE JARENTussen diverse Nederlandse en Amerikaanse Van den Ameele’s bestaan er vooral sedert het laatste decenium nauwere contacten en vonden er diverse bezoeken over en weer plaats door de,
zowel letterlijk als figuurlijk, verre neven en nichten. Deze contacten zijn waardevol want ondanks de diverse naamswijzigingen in de Verenigde Staten van Amerika blijft de verwantschap bestaan !In 2005 werd er een grote familie reünie georganiseerd in Sint Anna ter Muiden waaraan velen deelnamen. Zo ook Amerikanen:
Ameele’s, Van den Ameele’s, O’Meals en VanderMalles. Zij bezochten toen
voor het eerst de plaatsen van hun wortels in het Oude Continent.Tijdens de reünie is het tweetalige boekwerk over 500 jaar geschiedenis van deze familie
Van den Ameele gepresenteerd, getiteld:CHRISTIAAN VAN DEN AMEELE
1640 – 1730
zijn voorouders en nageslacht / his descendants and ancestorsEen oude Amerikaanse Ameele heer, wiens voorouders in de 19e eeuw naar Amerika emigreerden schreef na lezing van het familieboek: “Gedurende mijn hele leven heb ik rondgelopen met
vragen over mijn werkelijke wortels en na het lezen van het boek werden mijn vragen eindelijk dankbaar onthuld”.Het familieboek was snel uitverkocht maar het is te raadplegen in de bibliotheken te Oostburg en de Zeeuwse bibliotheek te Middelburg, de archieven van Sluis, het Zeeuws Archief en het
Genealogisch Centrum beide te Middelburg, het Bureau voor Genealogie te Den Haag, het gemeente archief te Poperinge (België), in het Office of the County Historian te Lyons NY (Amerika) en in
het archief te Palmyra NY (Amerika). Verder bezitten uiteraard diverse particulieren het boek.

Terneuzen, februari 2011.

Jilles P. van den Ameele